Friday, April 6, 2007


...προσδοκώ
ανάσταση νεκρών κυττάρων κι επιθυμιών
και ζωή του μέλλοντος, απλή.

με σακάτεψε τούτη η αναμονή
κι η άνοιξη δεν ευδοκιμεί σε άρρωστα κορμιά

μια μυρωδιά μου λείπει και μια λέξη
ούτε αγκαλιές ,ούτε αποδοχές κι ούτε αγάπες
είδαμε τα αποτελέσματα τους

καλομαθαίνουμε
γινόμαστε μαλθακοί
κ ι άντε ύστερα μονάχος
να σωθείς απ το τσουναμι

…προσδοκώ
κρύβει κάτι το νεανικό
…περιμένω
σημαίνει πως
ασπρίζουν ήδη οι κρόταφοι

…προσδοκώ λοιπόν
κι αυτό εύχομαι σε όλους!!!

5 comments:

φαλιμην said...

Τελική μου προσδοκία,
η προσφιλής μου αντάμωση.
Η προσφιλής μου αντάμωση.
Η προσφιλής μου αντάμωση
με την νοθευμένης ύπαρξης
-νοερή ή ψηλαφιτή-
προσδοκία σας..

και δάκρυσα
και δάκρυσα

ΠΕΡΙΚΛΗΣ.ΑΘΗΝΑ said...

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

david santos said...

THANKS FOR YOU WORK. HAVE A GOOD WEEKEND

dora carrington said...

για την αναπνοή σου μαθαίνω απο τα blogs

boywalkinginthewoods said...

καλή ανάσταση αδελφέ μου
με κόκκινη αγάπη
και αστερόσκονη
από τ'όνειρο